Leesaanwijzingen

In dit boek volg je de verhalen van vijf personages. Je weet door de hoofdstukaanduiding steeds wie er aan het woord is. In het begin zijn nog niet alle verhaallijnen met elkaar verbonden, maar gaandeweg het verhaal komen deze steeds meer bij elkaar.

Je bent van mij is een thriller en er zijn dus ook situaties in het boek die heftig zijn. Houd je van boeken met (psychologische) spanning, in een realistische setting, dan is dit boek echt iets voor jou.

Om over na te denken

Gedraag jij je op school hetzelfde als thuis? In hoeverre ben je jezelf en in hoeverre speel je een rol?
Vind jij dat je omgeving of school meer zou moeten doen als er thuis hulp nodig is? Hoe is het om als jong iemand voor een ander te moeten zorgen? In hoeverre kun je als jongere volwassen taken op je nemen?
Wat zou je doen als je verliefd wordt op je beste vriend(in)? Wanneer gaat een docent te ver in zijn begeleidende rol? Zijn er relaties die jij ongezond vindt?

Wat anderen van dit boek vonden

‘Je bent van mij wordt omschreven als een rauw schooldrama over grensoverschrijdend gedrag en manipulatie. En ik vind dat deze omschrijving zo ontzettend goed is. Op de eerste pagina word je als lezer direct in staat van paraatheid gebracht, omdat er een appgesprek tussen twee hoofdpersonen wordt weergegeven. Uit de berichtjes kun je al opmaken dat er iets staat te gebeuren, wat heel veel invloed gaat hebben. Maar hoe is het zo ver gekomen?'
Joyce, op: Hebban.nl

'Het is knap hoe Leslie D’Hondt verschillende thema’s in Je bent van mij aan bod laat komen: liefde, wraak, manipulatie, armoede en een moeilijke thuissituatie. Vooral de machtsverhoudingen maken indruk en zullen je bij blijven. Daarnaast merk je ook dat alle personen in hun boek zo hun eigen problemen hebben en dat je niet altijd kunt zien wat er achter gesloten deuren gebeurt.'
Janna Bleeker, op: Chicklit.nl

'Het is een thrillerachtig verhaal geworden. Ik vind de schrijfstijl, naast de Vlaamse afkomst, niet altijd toegankelijk voor young adults. Soms is het taalgebruik een tikkie geforceerd en soms wat te populair.'
Ton Jansen, op: Hebban.nl