Dyslectisch?  Lees dit boek bij Passend Lezen als gesproken boek.
Meer informatie over Passend Lezen.

Leesaanwijzingen

Wat ons nog rest is geschreven in een vrije versvorm. Dat betekent dat de hoofdstukken uit korte zinnen bestaan die samen een soort gedichten vormen. Dat kan in het begin even wennen zijn. Doordat de schrijfster weinig woorden gebruikt om het verhaal te vertellen, moet je als lezer zelf veel invullen. Het is daarom handig als je al wat meer weet over de Tweede Wereldoorlog, bijvoorbeeld doordat je al eerder boeken over dit onderwerp hebt gelezen.

Sax beschrijft op indringende wijze hoe Duitse vrouwen het einde van de Tweede Wereldoorlog beleefden, inclusief de verkrachtingen door soldaten waarmee ze te maken kregen. Bedenk voor jezelf goed of je daarover wilt lezen. Wat ons nog rest is een heftig verhaal, maar ook mooi verwoord en geschreven vanuit een bijzonder perspectief, namelijk dat van een onschuldig Duits meisje.

Om over na te denken

Wat doe je als alle hoop verloren lijkt? Geef je op of ga je door?
Zou jij vluchten voor een oorlog, ook als dat betekent dat je je familie moet achterlaten?
Kent een oorlog eigenlijk wel winnaars of enkel verliezers?
Wat denk jij, overwint liefde alles?
Hoe pak je het leven weer op als je zoiets heftigs meemaakt als een oorlog?

Prijzen

• Bekroond met de Boon Literatuurprijs 2025 in de categorie kinder- en jeugdliteratuur | Meer informatie
• Bekroond met Druk in Leuven Young Adult Juryprijs 2024
• Bekroond met The White Ravens 2024 (YA internationaal)
• Bekroond met de Bajes Boekenjuryprijs 2025
• Bekroond met de 3e prijs van de Leesjury 2024-2025

Wat anderen van dit boek vonden

‘Ik vond het een spannend en aangrijpend verhaal. Vooral omdat het de realiteit was en je de oorlog nu door de ogen zag van een onschuldig Duits meisje.’
Aaron, op: Deleesjury.be

‘Sax schreef Wat ons nog rest in vrije versvorm en dat werkt goed. Juist doordat de bladzijden leger zijn, ben je je bewuster van hetgeen wel geschreven staat. In deze stijl hoeven details niet uitgelegd te worden op de manier waarop in proza wel gebeurt; de beelden vormen zich automatisch in je hoofd. Hierom raad ik het boek aan voor lezers vanaf ongeveer 15 jaar die al wat meer Tweede Wereldoorlog-leesmeters gemaakt hebben.’
Mireille, op: Goodreads.com

'Sax toont de gruwelijkheid en waanzin van de oorlog, vooral wat er aan het eind van de streep overblijft: alleen maar verliezers. “Het zijn niet slechte mannen die slechte dingen doen. We zijn het allemaal. We deden het allemaal.” Ze vermijdt de gruwelijkheden niet en toont hoe de moraal verschuift, bijvoorbeeld als ze voedsel steelt want “van eerlijkheid kun je niet eten.” Het zijn geen inzichten waar je van achterover slaat en daar zit ook een beetje het probleem. Het wordt onvoldoende duidelijk waarom Sax dit verhaal nu wil vertellen. Maar in deze tijd van oplaaiende conflicten is Wat ons nog rest een actueel verhaal dat toch weer aan het denken zet.’
Jaap Friso, op: Jaapleest.nl