Dyslectisch?  Lees dit boek bij Passend Lezen als gesproken boek. 
Meer informatie over Passend Lezen.

Leesaanwijzingen

De roman W. is een aanrader als je interesse hebt in onderwerpen als vriendschap, verliefdheid en verlies. Bovendien is het boek spannend doordat een van de hoofdpersonen spoorloos verdwijnt zonder dat er van een misdaad sprake is. De problematische zoektocht naar hem levert lange tijd echter niets op. In het verhaal zijn ook filosofische kwesties en levensvragen verweven, omdat de hoofdpersonen in zulke zaken geïnteresseerd zijn.
Het boek (218 blz., inclusief illustraties) is heel goed leesbaar. Het taalgebruik is niet lastig, het onderwerp aansprekend; het eigentijdse decor van de digitale wereld met o.a. memes is herkenbaar. Alleen de opbouw van het verhaal kan voor verwarring zorgen door de schokkerige chronologie. Houd dit in de gaten: het boek is ingedeeld in vijf dagen in ‘het nu’: Dag 1, 2, 3, 10 en 13. Na een korte proloog begint het verhaal op ‘Dag 1’ in Antwerpen. Ex-vriendin Hilde komt aan Olaf vertellen dat hun oude vriend W., die drie jaar geleden verdwenen is, plots weer is opgedoken. Het verhaal springt vanuit deze tegenwoordige tijd steeds terug naar de uitvoerige jeugdherinneringen van Olaf: de tijd in Groningen en in Antwerpen, de vriendschap van het trio Olaf, W. en Hilde. Ook in de delen ‘Dag 2’ en ‘Dag 3’ heeft Olaf veel herinneringen aan de vroegere vriendschap. Daarnaast zoekt Olaf – in het ‘nu’ – in de bestanden op de laptop van W. Geven die aanwijzingen waarom W. verdwenen is of waar hij uithangt? De roman sluit af met Deel 2 (terwijl er geen Deel 1 is!), dat als ontknoping leest. Die vindt plaats op Dag 10 en, niet zonder betekenis, op Dag 13. Vinden Olaf, W. en Hilde elkaar weer in de oude vriendschap?

Om over na te denken

Wat zijn voor jou de belangrijkste voorwaarden om een hechte vriendschap met iemand te voelen?
Als je een vriend(in) ooit als geestverwant ('soulmate') hebt beschouwd, waaruit bestond die geestverwantschap?
Welke verschillen zie jij tussen een vriendschap van twee individuen en een vriendengroepje van drie?
Ben jij weleens iemands gangen nagegaan via internet? Hoe? Waarom? Met welk resultaat?
Heb je ooit ervaren dat iemand zich zonder verklaring ‘losmaakte’ uit een vriendschapsverband? Nam je dat die ander kwalijk?
Kun jij je voorstellen dat jij jezelf ‘spoorloos’ laat verdwijnen? Welke reden(en) zou je daarvoor kunnen hebben?
Wat doet het met de achterblijvers als iemand (vrijwillig of gedwongen) verdwijnt?
Heb je weleens de neiging gehad om je identiteit te veranderen? Zo ja, waarom?

Prijzen

• Bekroond met de Anton Wachterprijs 2024
• Bekroond met de Debutantenprijs 2024 van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde
• Bekroond met de Inktaap 2025
• Genomineerd voor de Boekenbon Literatuurprijs 2023 (shortlist)

Wat anderen van dit boek vonden

‘In zijn debuutroman verwerkt hij in vrije fictie zijn eigen (Groningse) ervaringen, die moeiteloos ook binnenkomen bij anderen die jong zijn of dat ooit waren. Want wat is er eigenlijk veranderd sinds de tijd toen de babyboomers nog jong waren? Het voelen van intense verbondenheid met een hartsvriend en met hem, al drinkend, blowend, grappend en ook wel twijfelend, nieuwe wegen hakken.’
André Keikes, op: tzum.info 

‘Op het eerste gezicht doet Tiemen Hiemstra (1991) niet iets héél bijzonders. Hij schetst een tienervriendschap die op de middelbare school begon, de jongens konden urenlang kletsen over alles en niks, hadden samen de slappe lach, nergens om. ‘Een belangrijk onderdeel van de hilariteit was de verbazing over hoe snel en gemakkelijk we elkaar begrepen’, ‘we vonden elkaar en verloren onszelf in de lach’, formuleert Hiemstra het, schijnbaar gewoontjes, maar let op: ook in die verbazing en dat zelfverlies zit iets ongrijpbaars, iets groters. Die fijnzinnigheid heeft Hiemstra vaker. Het brengt de roman tot leven.’
Thomas de Veen, op: nrc.nl 

‘Het is meteen verontrustend, afwijkend, er doemt een ontregelend beeld op, en bovendien is het heel erg van nu, niet de televisie maar de laptop, noedels om 22.00. En ook weer niet te uitzonderlijk. Zo gaat het door. Een fantastisch debuut, heb ik op het buikbandje in de boekhandel geschreven, je moet het gewoon lezen, het doet iets met je, zonder dat je precies weet wat.’
Annetje Rubens, op: athenaeumscheltema.nl