Dyslectisch? Lees dit boek bij Passend Lezen als gesproken boek.
Meer informatie over Passend Lezen.

Leesaanwijzingen

Het boek is wat onderwerp en omvang betreft bijzonder toegankelijk. Dat komt o.a. doordat de meeste mensen zich wel iets kunnen voorstellen bij hoe ingrijpend het is een tweeling te scheiden. Bovendien roept die scheiding een spanning op die voor iedereen voelbaar is en stimuleert om verder te lezen. Je wilt graag, net als de twee vrouwen, weten wat er in het verleden precies is gebeurd en tegelijkertijd ben je nieuwsgierig naar hoe zij al hun ontdekkingen met elkaar gaan delen en verwerken. Het perspectief is niet ingewikkeld, omdat de verteller zich op de eerste bladzijde al introduceert als ‘de verteller, de schrijver zo je wilt’ en de lezer meeneemt naar de verschillende personages. Dit gebeurt op een natuurlijke manier, die in een recensie wordt vergeleken met de ‘voice-over van een documentaire’. Je kunt dit boek heel goed lezen als spannende zoektocht én als psychologisch interessant verhaal. Als je nog een stapje verder wilt gaan kun je je op basis van dit boek ook verder verdiepen in de kwalijke praktijken van de nonnen in deze doorgangshuizen. [Een boek dat hier heel mooi bij past, is Schemerleven (N2) van Jaap Robben.]

Om over na te denken

Hoe zou het zijn om een tweeling te zijn en dan te worden gescheiden?
Wat gebeurt er met de verhoudingen binnen een gezin als er ineens een vader, moeder en broer of zus bij komen?
Is de uitdrukking ‘belofte maakt schuld’ hier van toepassing?
In hoeverre bepaalt de opvoeding die jij gekregen hebt je gedrag en je verhouding tot andere mensen?
Hoe verwerk je een waargebeurd verhaal in fictie?

Prijzen

• Genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs 2024 (shortlist)
• Genomineerd voor de Treckpoel 2024 (shortlist)

Wat anderen van dit boek vonden

‘De onbedoelden is naast een veelstemmige psychologische roman ook een aanklacht tegen de harde praktijken in sommige katholieke gezinnen en instituties. Er is in de naam van het geloof en uit angst voor de goede naam in de buurt, veel weggemoffeld in de geschiedenis. Gelukkig laat de roman ook zien dat er mensen zijn die zich aan de strenge regels onttrekken, waardoor het einde van het boek verrassender wordt dan je verwacht.’
Coen Peppelenbos, op: tzum.info

‘De onbedoelden van Cobi van Baars is een indrukwekkend en schrijnend verhaal. Het originele idee dat de waarheid een schrijver in de arm neemt, geeft het boek een bijzondere, beschouwende schrijfstijl. Die stijl creëert afstand zonder afstandelijk te worden wat het juist integer maakt: zonder opsmuk of vals sentiment. Het beschouwende karakter van de verteller komt mooi naar voren in zinnen als: 'Fien richt de aandacht niet graag op zichzelf, zou ook hier liefst tegen de lijmlaag kruipen, maar vraagt nu toch om een voetnoot, een korte alinea desnoods.' Het boek zit vol met dit soort originele, prachtig geformuleerde zinnen.
Carina Thaens, op: hebban.nl

‘Jeetje! Je vraagt je constant af wat er gebeurd zou zijn als … Maar als bestaat niet. Dit verhaal zet je aan het denken. Niet voor niets staat in de tekst: “Onthutsend, Verbijsterend, Ontwrichtend.” Cobi van Baars heeft met De onbedoelden een klassieker geschreven!’
Jan Stoel, op: boekenkrant.com