Dyslectisch? Lees dit boek bij Passend Lezen als gesproken boek. 
Meer informatie over Passend Lezen.

Leesaanwijzingen

De roman telt slechts 173 pagina’s en leest vlot. Benny Lindelauf schrijft helder en beeldend, waardoor je makkelijk wordt meegevoerd in het verhaal. Toch is de opbouw van het boek wat ongewoon. De roman begint met een schuingedrukt hoofdstuk over een man die ondersteboven in een boom hangt. Hij draagt een kuiken in zijn armen. Door de roman heen vind je meerdere van deze schuingedrukte hoofdstukken die min of meer hetzelfde beginnen, maar waarin steeds iets meer informatie wordt vrijgegeven. Deze hoofdstukken zorgen voor een zekere spanning: je komt er langzaam maar zeker achter wie er in de boom hangt en hoe hij daar is beland.
De tussenliggende hoofdstukken vertellen het verhaal van de vijfenvijftigjarige Walter Bronoet. Hij wordt door zijn collega’s het ‘IJsblok’ genoemd vanwege zijn standvastigheid en koelte. Ook thuis lijkt hij nogal gereserveerd als het gaat om de relatie met zijn kinderen: hij kan zich moeilijk inleven in zijn dochter die worstelt met een eetstoornis en verliest zijn zoon uit het oog. Ook zijn vrouw Nettie krijgt weinig hoogte van hem. Hij lijkt emotioneel onbereikbaar. Het kan lastig zijn om je in te leven in Walter. Hij maakt nogal eens vreemde en discutabele keuzes: waarom verbergt hij de situatie voor zijn vrouw, waarom laat hij zich meevoeren in de nogal bedenkelijke plannen van de jonge Dino, en waarom doet hij zich voor als zijn vermiste zoon op een dubieus datingplatform? Er is in ieder geval genoeg om over na te denken.
Lindelauf verweeft in Het licht tussen onze vingers verschillende universele thema’s zoals de omgang met verlies, rouw, schuldgevoelens en het ouderschap, en actuele thema’s als seksuele geaardheid, online dating, aandacht voor en omgang met psychische problematiek.
Die thematiek is best pittig. Ook bevat de roman een aantal lugubere passages, zoals een fragment waarin een vrouw zich vastniet aan een boom.

Om over na te denken

Wat doe jij op het moment dat je leven onverwachts een andere wending neemt: steek je je kop in het zand of ga je actief op zoek naar een oplossing?
Hoe verdeel je als ouder je aandacht over verschillende kinderen op het moment dat een van je kinderen extra zorg nodig heeft? Welke gevolgen heeft het als alle aandacht naar één kind gaat?
Is het noodzakelijk voor de ontwikkeling van een kind dat ouders altijd emotioneel bereikbaar zijn?
Hoe ga je het gesprek aan met een dierbaar iemand die dreigt te ontsporen?
Rouwt iedereen op dezelfde manier?
Hoe wordt er binnen de maatschappij gekeken naar jongeren met gedragsproblemen of met psychische klachten? Waar kunnen/komen deze jongeren terecht?

Prijzen

• Genomineerd voor de titel BruutTAAL Regenboogboek 2026

Wat anderen van dit boek vonden

‘Thema’s in het boek zijn ouder-kindrelaties, verlies en rouw. Er zijn best veel verschillende gebeurtenissen en verhaallijnen waarin deze thema’s terugkomen. Hierdoor voelt het soms wel wat veel met wellicht wat minder focus. […] Alhoewel sommige gebeurtenissen vrij ver gaan, onrealistisch lijken, en op het eerste gezicht niet bij Walter lijken te passen, leest het verhaal toch als heel realistisch en geeft het mooie en beeldende taalgebruik een goede basis om je als lezer in te leven in de hoofdpersoon.’
Lars Willem, op: hebban.nl

‘Zou Lindelauf bewust zo kaal schrijven om het gebrek aan contact tussen Walter en Nettie te benadrukken? Of om de lege binnenwereld van Walter weer te geven? Ik denk het laatste want gaandeweg het boek verandert die taal en wordt hij kleurrijker. Intussen vliegt Walters leven steeds verder uit de bocht. […] Ja lezers, het is al met al best veel. En als Lindelauf het daar nou bij gelaten had… Maar hij laat die arme Walter ook nog naar een wilde houseparty gaan met drie onduidelijke pillen in zijn mik die een zekere Dino, een jongen die als ‘gedoekind’ bij de ooievaarsopvang wordt opgevangen in zijn drankje deed. En dan hebben we het nog niet eens gehad over een buurvrouw die zich vastniet aan een boom. Er komen wel erg veel gekke situaties, morele kwesties en gevoeligheden voorbij. In zo’n rap tempo dat ik als lezer versuft achterbleef.’
Mieke, op: ncrvgids.nl

'Het is knap hoe Benny Lindelauf je meetrekt in het verhaal. Je bént bijna Walter en je voelt je vies en ellendig. Dat komt niet alleen doordat hij hem zo levensecht neerzet, maar vooral doordat hij dat steeds met een paar fijne streken doet, enkele heldere details, en vervolgens veel weglaat. Lindelauf doet zo een beroep op de verbeelding van de lezer en zodra de lezer die heeft geactiveerd, is hij onderdeel van het verhaal geworden en kan hij onmogelijk terug. Net als Walter komt hij vast te zitten tussen de takken en hoopt tegen beter weten in op een wonder.
Het ongewone verhaal legt desalniettemin herkenbare patronen bloot in onze samenleving en roept vele vragen op: op wat voor manier onderhouden wij onze relaties? Wat gebeurt er als alle aandacht gaat naar één kind in een gezin? Hoe begeleiden wij werknemers die langere tijd uitvallen? Hoe komt iemand erachter dat hij anders geaard is en wat betekent dat voor hem en voor zijn omgeving? Waarom sluiten sommige mensen zich helemaal af van de ander? Wat voor invloed hebben sociale media op onze sociale vaardigheden?'
Dietske Geerlings, op: tzum.info