Amsterdam was in de Gouden Eeuw een van de belangrijkste productiecentra voor prenten in Europa. Aan de hand van verschillende typen prentmakers beschrijft E. Kolfin de organisatie van het prentuitgeversbedrijf tussen 1600 en 1725. Prentmakers en uitgevers moesten voortdurend nieuwe strategieën bedenken om zich op de drukke markt te positioneren. De felle concurrentie leidde ertoe dat graveurs en uitgevers zich zowel formeel (gilde) als informeel (netwerken van familie en vrienden) organiseerden. De uitgeversdynastieën die hieruit ontstonden hielden het vol tot in de 18de eeuw prenten uit Frankrijk populair werden en de markt verstoorden. In drie opeenvolgende hoofdstukken komen de belangrijkste typen prentmakers en uitgevers aan bod. Het uitgeversbedrijf van de familie Danckerts, prentuitgevers, plaatsnijders en kunstverkopers, staat centraal in de bijdrage van Jaap van der Veen. Jasper Hillegers en Lotte Jaeger weiden uit over Salomon Saverij, reproductiegraveur die boekillustraties, nieuwsbladen en kunstprenten maakte. Verder is er een analyse door Erik Hinterding van de wijze waarop Rembrandt van Rijn zich als onafhankelijk etser op de markt begaf. De publicatie is verschenen bij een gelijknamige tentoonstelling in het Rembrandthuis in Amsterdam, ter gelegenheid van het afscheid van Eric Jan Sluijter als hoogleraar Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam in het voorjaar van 2011.