Dyslectisch?  Lees dit boek bij Passend Lezen als gesproken boek of karaokeboek. 
Meer informatie over Passend Lezen.

Leesaanwijzingen

Het boek is gemakkelijk te lezen. Het is bovendien een dun boek. Je zult merken dat Ben, die in het begin een jaar of negen is, jou als lezer soms direct aanspreekt in een taal die past bij zijn leeftijd. De zeven hoofdstukken zijn onderverdeeld in korte fragmenten, wat het lezen nog verder vergemakkelijkt. Misschien schrikken de bijzondere gedachten en gevoelens van de hoofdpersoon je eerst af. Het is goed als je je kunt inleven in deze jongen die steeds meer 'gekke' gedachten krijgt, stemmen hoort en erg 'in zijn hoofd leeft'.
Het boek is een aanrader als je geïnteresseerd bent in jonge mensen die het spoor bijster raken, en in de oorzaken van zo’n ontsporing.

Om over na te denken

In hoeverre laat je jouw gedrag en je stemming bepalen door de omgang met vriend(inn)en die misschien wat verder zijn of meer dingen durven?
Hoe belangrijk zijn ouders en grootouders in je leven?
Kan iedereen 'zomaar' een psychose krijgen of is drugsgebruik vaak de oorzaak?
Hoe vind je het om door een boek of film te worden geconfronteerd met ernstige psychische problemen?

Wat anderen van dit boek vonden

'De verhaallijn is interessant, en op zo’n manier verteld dat de spanning vast wordt gehouden. Hierdoor blijf je als lezer lezen. Ik kon het boek dan ook nauwelijks wegleggen, en heb het in twee dagen uitgelezen. Ik vind dit boek van Philip Huff dus zeker een aanrader! Als je een niet al te ingewikkeld verhaal wil lezen, moet je zeker dit boek lezen. Daarnaast denk ik dat de verhaallijn iedereen zal trekken, waardoor het verhaal voor iedereen leuk is.'
Jessica, op: scholieren.com

'Je merkt wel dat de algemene muziekkennis van Phillip Huff groot is. Soms worden er alleen band-namen genoemd, maar soms ook songtitels en zelfs delen van de songteksten. Het lijkt alsof hij veel research gedaan heeft, en ook veel moeite om zijn boek zo geloofwaardig mogelijk te maken. Zo heeft hij ook voor Ben, het hoofdpersonage, een Facebookaccount, een Twitteraccount en een Myspace aangemaakt om het te doen lijken alsof Ben echt heeft bestaan.'
Anoniem, op: deleesfabriek.nl

'Wat de zoveelste autobiografische roman lijkt te zijn, wordt tenslotte een verrassend boek. Geen origineel, maar toch ook niet een dertien-in-een-dozijn-boek. Of het überhaupt autobiografisch is, vraag ik me af. Bepaalde elementen vast wel, maar voorin staat expliciet dat het boek fictie is. Huff is niet uit op mooischrijverij, hij gebruikt nauwelijks bijvoeglijke naamwoorden. Hij moet het hebben van de korte directe zinnen die er voor zorgen dat de vaart er in blijft. Door de proloog toe te voegen heeft hij een spanningsboog gecreëerd;  de lezer weet dat er meer aan de hand is dan hij vertelt, maar je weet niet wat.' 
Marjo, op: leestafel.nl